មនុស្ស៤ជំពូក!

ទី១. អ្នកខ្លះមកភ្លឺទៅភ្លឺៈ កេីតមកមានទ្រព្យមិនខ្វះ, រស់នៅយា៉ងមានសេចក្តីសុខ, ធ្វេីបុណ្យ ច្រេីនឬនៅជិតធម៌; ពេលស្លាប់ក៏ស្លាប់ដោយស្រួល។

ទី២. អ្នកខ្លះមកភ្លឺទៅងងឹតៈ កេីតមកមានទ្រព្យមិនខ្វះ តែមិនដែលធ្វេីបុណ្យ, មិនជឿបុណ្យបាប, មេីលងាយព្រះសង្ឃ, ប្រព្រឹត្តល្បែងពាលា, សម្លាប់ជីវិតសត្វ; ពេលស្លាប់ ស្លាប់យា៉ងវេទនា។

ទី៣. អ្នកខ្លះមកងងឹតទៅភ្លឺៈ កេីតមកក្រ គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិ តែខំធ្វេីការ, រកសីុទៀងត្រង់, ចេះគោរពព្រះសង្ឃ, ជឿបុណ្យជឿបាប, ជឿផលកម្ម, មានមេត្តាធម៌, ចេះឲ្យយទាន; ពេលស្លាប់ក៏ស្លាប់ដោយស្រួល។

ទី៤. អ្នកខ្លះមកងងឹតទៅងងឹកៈ កេីតមកក្រលំបាក ថែមទាំងមិនដែលធ្វេីបុណ្យ, មិនជឿបុណ្យ បាប, មេីលងាយព្រះសង្ឃ, ប្រព្រឹត្តល្បែងពាលា, សម្លាប់ជីវិតសត្វ; ពេលស្លាប់ ស្លាប់យា៉ងវេទនា។

មនុស្ស ចែក ចេញ ជា ៤ ពួក គឺ ៖ ១. មនុស្ស មនុស្សោ (រូប ជា មនុស្ស ចិត្ត ជា មនុស្ស មាន មនុស្ស ធម៌) ។ ២. មនុស្ស ទេ វោ (រូប ជា មនុស្ស ចិត្ត ជា ទេ វតា មាន សីល ធម៌ ខ្ពង់ ខ្ពស់) ។ ៣. មនុស្ស បេតោ ( រូប មនុស្ស ចិត្ត ជា ប្រេត ) ៤. មនុស្ស តិរច្ឆានោ (រូប ជា មនុស្ស ចិត្ត ជា សត្វ តិរច្ឆាន ) ។ វណ្ណៈ ណា ក៏ ដោយ ទោះ ស្តេច ក្តី , នា ម៉ឺន មន្រ្តី ក្តី , រាស្រ្ត សមញ្ញ ក្តី បើ ក្នុង បច្ចុប្ប ន្ន នេះ ប្រ ព្រឹត្ត អា ក្រក់ សាង បាប កម្ម កាច សាហាវ យង់ ឃ្នង នឹង ត្រូវ ចាត់ ចូល ក្នុង ជំពូក មនុស្ស បេតោ ឬ មនុស្ស តិរច្ឆានោ ។ ប៉ុន្តែ បើ ប្រព្រឹត្ត ល្អ សាង កុសល ធម៌ សាង បារមី បំពេញ នូវ ទស ពិធ រាជ ធម៌ នឹង ត្រូវ ចាត់ ចូល ក្នុង ជំពូក មនុស្ស មនុស្សា ឬ មនុស្ស ទេ វោ ។ តាម ទ្រឹ ស្តី ពុទ្ធ និយម ផល នៃ កម្ម ក្នុង បច្ចុប្បន្ន នាំ មនុស្ស ទាំង បួន ជំពូក នេះ ឲ្យ យោន យក កំណើត កើត នៅ អនាគត ជាតិ ដូច ខាង ក្រោម នេះ ៖ មនុស្ស មនុស្សោ ចាប់ ជាតិ ជា មនុស្ស ។ មនុស្ស ទេវោ  ចាប់ ជាតិ ជា ទេ វតា ។ មនុស្ស បេតោ ចាប់ ជាតិ ជា ប្រេត ។ មនុស្ស តិរច្ឆានោ   ចាប់ ជាតិ ជា សត្វ តិរច្ឆាន ។ សត្វ លោក ដឹក នាំ ដោយ ចិត្ត ។ ចិត្ត នេះ ហើយ ដែល បញ្ជា មនុស្ស ឲ្យ ប្រ ព្រឹត្ត អំពើ អបាយ មុខ ផ្សេង ៗ ។ ចិត្ត នេះ ហើយ ដែល មនុស្ស ទូន្មាន បាន ដោយ កម្រ ។ ការ ពិត ចិត្ត ជា ធម្ម ជាតិ ស្អាត ផូរ ផង់ ពន្លឺ ត្រ ចះ ត្រ ចង់ ពី កំណើត ប៉ុន្តែ ចិត្ត នេះ កាល បើ មាន ឧបក្កិលេស ចូល ទៅ រុំ ព័ទ្ធ ក៏ បណ្តោយ ឲ្យ យើង ប្រ ព្រឹត្ត នូវ អកុសល កម្ម ផ្សេង ៗ ។ ដូច នេះ ហើយ បាន ជា ពុទ្ធ សាសនិក ជន ដែល មាន ជំនឿ មុត មាំ លើ កម្ម ផល នាំ គ្នា ខំ ហាត់ ពត់ លត់ ដំ ចិត្ត ខំ ជម្រះ មន្ទិល សៅ ហ្មង ខំ ប្រ ព្រឹត្ត នូ វ កុសល កម្ម ដើម្បី កសាង ខ្លួន ឲ្យ បាន កើត ជា មនុស្ស ឬ ទេ វតា នៅ អនាគត ជាតិ ។ ការ អប់រំ បន្ទុំ ចិត្ត ឲ្យ បរិសុទ្ធ ស្រស់ ស្អាត ពុទ្ធ បរិ ស័ទ ធ្វើ ឡើង តាម រយៈ ការ ធ្វើ បុណ្យ ឬ បុញ្ញ កម្ម ។ ដក ស្រង់ ចេញ ពី សៀវភៅ " ទ្រឹ ស្តី កម្ម ផល " រៀប រៀង ដោយ ឈុន -គឹម អៀក

អានលម្អិត | read more >>> http://5000-years.org/kh/read/931#ixzz5PUsaNogb